رنج های بشری و نقدی بر یادداشتی از رضا مرادی غیاث آبادی

ایشان در یادداشت رنج های بشری 32 نوشته اند :

ملت هویتی یکدست و یکپارچه نیست که ملت‌گرایی مفهومی یکپارچه داشته باشد و منجر به همبستگی و همگرایی میان تمامی مردم شود. ملی‌گرایی در خوشبینانه‌ترین و غیرفاشیستی‌ترین حالت خود ناچار است تا بر هویت ملی و شاخصه‌های بخشی از مردم تأکید کند و هویت و شاخصه‌های بخش‌های دیگر را نادیده انگارد. به ویژه در کشورها و جوامعی که تنوع و تمایز فرهنگی و زبانی و دینی بیشتری دارند. در نتیجه، شیوع هر نوع گرایش ملی‌گرایانه در هر بخشی از جامعه، منجر به شیوع گرایش‌های متضاد آن در بخش‌های دیگر جامعه و صف‌آرایی مردم در مقابله با یکدیگر خواهد شد.

ظاهرا آقای غیاث آبادی برداشت روشنی از ملت گرایی ندارند و بر مبنای نوشته های ملی گرایان راسیست و شوونیست در قرن گذشته به درک خود از ملی گرایی رسیده اند و البته با مطالعه ی نوشته های مغرضانه ی قوم گرایان و مارکسیست های انترناسیونالیست. من در جامه ی یک فعال ملت گرا از ایشان درخواست دارم هرچه زودتر دیدگاه خود را با مباحثه و مناظره با ملت گرایان امروز ایران اصلاح کنند.

ایشان نوشته اند ملت هویتی یکپارچه نیست. با توجه به ادامه ی مطلب ظاهرا منظور ایشان تفاوت های قومی و فرهنگی است. چناب آقای غیاث آبادی من این بازی با واژگان را هضم نمی کنم. این اعتقاد تمامی ملت گرایان است که “ملت” از اساس مجموعه ای است که از وحدت جوامع کوچکتر به وجود می آید و هرگز ملتی با یک نژاد وجود ندارد ، شما این موضوع را به عدم یکپارچگی “هویت” تعبیر می کنید؟ در حالی که ما معتقدیم مجموعه ی همین فرهنگ ها و اقوام است که ملت را به عنوان یک “هویت و شاخصه”ی اصلی به وجود می آورد ، لذا هیچ یک از اقوام و فرقه ها و فرهنگ ها برتر از دیگری نیست بلکه در پیوستگی و یکپارچگی مفهوم ملت را به وجود می آورند فلذا ملت هویتی است یکدست که شامل مردمی است که فراتر از هویت قومی خود دارای هویتی ملی هستند. این به معنای نفی هویت قومی نیست بلکه این هویت های قومی هستند که در کنار هم و بر بستری از تاریخ مشترک هویت ملی را تشکیل می دهند.

شما از این جمله ی ابتدایی که به نظر من بازی با واژگان است به این می رسید که “ملت گرایی مفهومی یکپارچه نیست و در نتیچه همبستگی مردم را منجر نمی شود”. این جاست که من شما را دارای درکی نادرست از ملت گرایی نوین می دانم. بدون شک زمانی که ما اقوام را تشکیل دهنده ی پازل زیبای ملت بدانیم ، ملت گرایی گرایشی است به اصالت و دلبستگی به همان ملت ، فلذا حرکت است در جهت منافع مشترک اقوامی که ملت یکپارچه را تشکیل داده اند و کوششی بر بستر هویتی مشترک به نام “ملیت” که از وحدت تمامی اقوام به دست آمده ، پس این بستر شامل هویت های قومی نیز می شود.

ملی گرایان هویت های قومی را چونان فرزندانی می بینند در دامان پرمهر هویت ملی که از هویت های قومی در واحدی اصیل صیانت می کند.

ملی گرایان بر  تمامی هویت های قومی به عنوان واحدهای تشکیل دهنده ی هویت ملی تاکید دارند پس با اعتلای فرهنگ های قومی در یک همبستگی جاوید به نام هویت ملی به همبستگی ملی می رسیم.

به امید آنکه توانسته باشم دیدگاه و اندیشه ی ملی گرایان نوین ایران را برای شما روشن کنم. البته سخنان شما می تواند نقدی بر فعالیت فاشیست ها و راسیست هایی باشد که نام میهن پرست بر خود می نهند ولی هرگز نمی تواند به درباره ملت گرایان صدق کند.

رضا حموله

فروردین 91

/ 1 نظر / 10 بازدید
شاهين جعفري

چه رنجي مي كشيم از اينكه تاريخ دانمان غياث مراد ابادي ، محققمان پورپيرا ،انديشمندمان رائفي پور و تعدادي از جوانهاي ميهمنمان بدون فكر كوركورانه تحت تاثير ايشان هستند. كجا رفت پور فرزندان گندي شاپور كه هر حرفي را بدون خرد ورزي او را به سويي متمايل مي كند